گزارشی نشان می‌دهد استفاده از کارت‌های رمزارزی در پرداخت‌های واقعی از ۱۰۰ میلیون دلار به ۱.۵ میلیارد دلار افزایش یافته است.

پرداخت‌های کارت‌های مرتبط با رمز ارز از انتقالات همتا به همتا (P2P) استیبل کوین پیشی گرفته‌اند و به عامل اصلی فعالیت زنجیره‌ای استیبل کوین تبدیل شده‌اند.

مطالعه‌ای جدید از شرکت تحلیل بلاکچین Artemis نشان می‌دهد که این تراکنش‌ها به طور بی‌سروصدا به بازاری ۱۸ میلیارد دلاری در سال ۲۰۲۵ تبدیل شده‌اند.

پرداخت با کارت رمز ارزی از انتقالات P2P پیشی گرفت

گزارش Artemis نشان داد که حجم استیبل کوین‌هایی که از طریق کارت‌های رمز ارزی پردازش می‌شوند، اکنون از انتقالات مستقیم کیف پول به کیف پول بیشتر شده است. داده‌های Artemis نشان می‌دهد که پرداخت‌های دیجیتال ماهانه از ۱۰۰ میلیون دلار به بیش از ۱.۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ رسیده است که میانگین نرخ رشد سالانه ۱۰۶ درصدی از سال ۲۰۲۳ را نشان می‌دهد. مجموع پرداخت‌های سالانه نیز به ۱۸ میلیارد دلار رسید که تقریباً با ۱۹ میلیارد دلار فعالیت P2P استیبل کوین برابری می‌کند.

کارت‌ها به عنوان نقطه دسترسی اصلی کاربران ظاهر شده‌اند؛ شبکه‌هایی مانند ویزا و مسترکارت برای پذیرش استفاده می‌شوند، در حالی که استیبل کوین‌ها همچنان به عنوان لایه تسویه حساب عمل می‌کنند.

ویزا در این بخش غالب است و بیش از ۹۰ درصد این تراکنش‌ها را از طریق همکاری‌های اولیه با پلتفرم‌های رمز ارزی و صادرکنندگان فین‌تک پردازش می‌کند. مسترکارت سهم کمتری دارد اما در حال رشد است و از طریق همکاری مستقیم با شرکت‌هایی مانند Revolut، Bybit و Gemini در حال گسترش است.

شرکت‌هایی مانند Rain و Reap نیز با ارائه خدمات کامل صدور کارت و پشتیبانی از مشتریان و کسب‌وکارها به رشد این بازار کمک کرده‌اند.

انگیزه‌های پذیرش

رشد کارت‌های پرداخت مرتبط با رمز ارز توسط سه انگیزه اصلی در سراسر اکوسیستم هدایت می‌شود. برای صرافی‌های متمرکز (CEX) و پلتفرم‌های دیفای، این کارت‌ها عمدتاً برای جذب و حفظ مشتریان استفاده می‌شوند.

با پاداش دادن به هزینه‌های روزمره با رمز ارز، این پلتفرم‌ها پرداخت‌های عادی را به تعامل بلندمدت تبدیل می‌کنند. Gemini نمونه‌ای واضح است؛ داده‌ها نشان می‌دهد که در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۵، ۵۶ درصد کاربران آمریکایی از طریق کارت اعتباری این شرکت جذب شده‌اند و ۷۵ درصد از کل کاربران تا پایان سه‌ماهه فعال باقی مانده‌اند.

کیف پول‌های بومی رمز ارز و پلتفرم‌های فین‌تک به دلایل متفاوتی کارت صادر می‌کنند. به عنوان مثال، کیف پول‌های خودحضانتی مانند MetaMask و Phantom درآمدی از حضانت ندارند و به درآمدهای دوره‌ای از سواپ، بریج و همکاری‌ها متکی هستند.

بنابراین، کارت‌های پرداخت درآمدی پایدارتر از طریق کارمزدهای تبادل و اشتراک‌ها فراهم می‌کنند، در حالی که هزینه‌کرد منظم را تشویق و نرخ ریزش کاربران را کاهش می‌دهند.

برخی کیف پول‌ها حتی پا را فراتر گذاشته و استیبل کوین‌های بومی مانند mUSD متامسک و CASH فانتوم را برای تأمین مالی استفاده کاربران راه‌اندازی کرده‌اند.

در بازارهای نوظهور، این ابزارهای مالی به عنوان زیرساختی برای دسترسی به دلار دیجیتال عمل می‌کنند. در هند، جایی که جریان رمز ارزها از ۳۳۸ میلیارد دلار فراتر رفته، کارت‌های اعتباری پشتیبانی‌شده با رمز ارز فرصت‌های جدیدی در بازاری ایجاد کرده‌اند که UPI کارت‌های بدهی را به کالایی تبدیل کرده است. همچنین در آرژانتین، جایی که USDC سهم ۴۶.۶ درصدی از استفاده استیبل کوین را دارد، کارت‌های بدهی به عنوان پوشش تورم به طور گسترده استفاده می‌شوند.

در مقابل، در بازارهای توسعه‌یافته، این کارت‌ها عمدتاً دارندگان استیبل کوین با ارزش بالا را که به دنبال هزینه‌کرد آسان هستند هدف قرار می‌دهند. گزارش در پایان اشاره می‌کند که در آینده، استیبل کوین‌ها به رشد خود ادامه خواهند داد و کارت‌های رمز ارزی نیز با آن‌ها مقیاس خواهند گرفت.