اتریوم همچنان در یک فاز اصلاحی قرار دارد، پس از آنکه در محدوده میانی ۳,۰۰۰ دلار با مقاومت مواجه شد و قیمت آن هم در تایمفریم روزانه و هم ۴ ساعته روند نزولی به خود گرفته است. در همین حال، دادههای درونزنجیرهای همچنان نشان میدهند که عرضه ساختاری از صرافیها خارج میشود.
ترکیب ضعف تکنیکال کوتاهمدت و موقعیتگیری سازنده بلندمدت در دادههای درونزنجیرهای، شرایطی را ایجاد کرده که در آن، ادامه حرکت نزولی یا نوسان افقی در کوتاهمدت میتواند همزمان با حفظ روند صعودی چرخهای در بلندمدت رخ دهد.
تحلیل قیمت اتریوم: نمودار روزانه
در نمودار روزانه، اتریوم پس از ناکامی در تثبیت قیمت در محدوده مقاومتی ۳,۳۰۰ تا ۳,۴۰۰ دلار، که با میانگین متحرک ۱۰۰ روزه نزولی همراستا است و همچنان زیر میانگین متحرک ۲۰۰ روزه قرار دارد، روند نزولی به خود گرفته است.
این رد شدن قیمت، بازار را در یک بازه وسیع نگه داشته است؛ بهطوری که محدوده ۲,۵۰۰ تا ۲,۶۰۰ دلار بهعنوان نزدیکترین ناحیه تقاضای مهم و محدوده ۳,۳۰۰ تا ۳,۴۰۰ دلار بهعنوان منطقه اصلی عرضه شناخته میشود که بازپسگیری آن برای احیای روند صعودی قوی ضروری است. شاخص RSI روزانه نیز پس از نزدیک شدن به محدوده اشباع خرید، کاهش یافته و اکنون زیر ۵۰ قرار دارد که این موضوع کاهش مومنتوم و احتمال ادامه اصلاح تا محدوده حمایتی یادشده را تأیید میکند.
نمودار ۴ ساعته ETH/USDT
در ساختار ۴ ساعته، شکست واضحی از کانال صعودی که قیمت را از کفهای اواخر دسامبر تا محدوده ۳,۴۰۰ دلار هدایت کرده بود، مشاهده میشود. پس از از دست دادن حمایت کانال و ناحیه تقاضای درونروزی حوالی ۳,۰۰۰ دلار، اتریوم با شتاب بیشتری تا محدوده ۲,۹۰۰ دلار کاهش یافته است و RSI چهار ساعته وارد محدوده اشباع فروش شده که نشاندهنده شرایط فشرده در کوتاهمدت است، اما هنوز نشانهای از بازگشت قطعی دیده نمیشود.
تا زمانی که قیمت زیر پایه قبلی کانال و محدوده ۳,۰۰۰ دلار باقی بماند، تمایل کوتاهمدت بازار اصلاحی خواهد بود و خطر ادامه کاهش تا ناحیه تقاضای تایمفریم بالاتر در محدوده ۲,۵۰۰ تا ۲,۶۰۰ دلار وجود دارد، مگر اینکه بازیابی سریع بالای ۳,۱۰۰ دلار رخ دهد و شکست نزولی را بیاعتبار کند.
تحلیل درونزنجیرهای
نسبت عرضه اتریوم در صرافیها به طور پیوسته کاهش یافته و اکنون در پایینترین سطوح چند سال اخیر قرار دارد؛ این موضوع نشان میدهد که سهم کمتری از عرضه در گردش در صرافیهای متمرکز نگهداری میشود.
این الگو معمولاً نشاندهنده ترجیح تدریجی برای نگهداری بلندمدت یا استیکینگ به جای نقدشوندگی فوری است و در نتیجه، موجودی فروش ساختاری را حتی در شرایط اصلاح کوتاهمدت قیمت کاهش میدهد.
اگرچه کاهش موجودی صرافیها لزوماً مانع ادامه نزول قیمت در کوتاهمدت نمیشود، اما چنین خروجیهای مداومی از نظر تاریخی با فازهای اصلاحی پایانی در روندهای صعودی بزرگتر همزمان بوده است؛ جایی که با بهبود شرایط کلان و تکنیکال، تقاضای جدید میتواند به رشدهای شتابدار منجر شود.
منبع: لینک خبر
