ویتالیک بوترین، یکی از بنیانگذاران اتریوم، اعلام کرد که تحولات اخیر باعث شده است تصور اولیه از مقیاسپذیری لایه دوم در اکوسیستم ETH دیگر قابل اجرا نباشد.
او گفت که پیشرفت بسیاری از شبکههای لایه دوم کمتر از انتظارات اولیه بوده است، در حالی که شبکه اصلی همچنان به طور مستقیم در حال مقیاسپذیری است.
پیشرفت کند، کارمزد پایین
بوترین در یک پست اخیر در شبکه اجتماعی X به دو واقعیت مهم اشاره کرد که بحثها را تغییر دادهاند. اول، پیشرفت کند و دشوار لایههای دوم به سمت «مرحله ۲» تمرکززدایی و قابلیت همکاری است و دوم، اینکه شبکه اصلی اتریوم هماکنون کارمزدهای بسیار پایینی دارد و انتظار میرود محدودیت گس تا سال ۲۰۲۶ به طور قابل توجهی افزایش یابد.
بوترین تأکید کرد که مقیاسپذیری اتریوم در ابتدا به معنای گسترش فضای بلاک بود که امنیت اتریوم را به طور کامل به ارث میبرد. این یعنی تمام فعالیتها تا زمانی که شبکه فعال است، معتبر و مقاوم در برابر سانسور باقی میمانند. بنابراین، سیستمهایی که به پلهای چندامضایی یا سایر اشکال کنترل اختیاری متکی هستند، حتی اگر توان عملیاتی بالایی داشته باشند، نمیتوانند به عنوان توسعهای از اتریوم در این معنا در نظر گرفته شوند.
این بنیانگذار توضیح داد که این چارچوب دیگر معتبر نیست، زیرا بلاکچین دیگر به لایه دوم به عنوان «شاردهای برند شده» نیاز ندارد و بسیاری از لایههای دوم یا قادر به برآورده کردن الزامات امنیتی و حاکمیتی لازم برای این نقش نیستند یا تمایلی به انجام آن ندارند.
بوترین مشاهده کرد که برخی پروژهها به صراحت اعلام کردهاند که ممکن است هرگز فراتر از مرحله ۱ نروند؛ نه فقط به دلیل نگرانیهای فنی درباره امنیت EVM مبتنی بر دانش صفر، بلکه به این دلیل که الزامات قانونی یا مشتریان نیازمند کنترل نهایی هستند. او افزود که این موضوع ممکن است برای کاربردهای آن پروژهها مناسب باشد، اما به این معناست که نباید آنها را طبق تعریف اولیه، مقیاسدهنده اتریوم دانست.
در عوض، بوترین پیشنهاد داد که ایده قرار دادن همه لایههای دوم در یک دسته و قضاوت بر اساس معیارهای یکسان کنار گذاشته شود. او پیشنهاد کرد که این سیستمها به عنوان طیفی گسترده با درجات مختلف اتصال به اتریوم در نظر گرفته شوند. در این چارچوب، برخی لایههای دوم ممکن است کاملاً توسط امنیت اتریوم پشتیبانی شوند، در حالی که برخی دیگر با تضمینهای محدودتر فعالیت کنند. این رویکرد به کاربران و برنامهها اجازه میدهد بر اساس نیازهای خود انتخاب کنند.
او افزود که لایههای دوم باید فراتر از مقیاسپذیری عمومی، ارزش متمایزی ارائه دهند؛ مانند ماشینهای مجازی تخصصی، کارایی ویژه برای برنامهها، توان عملیاتی بسیار بالا، کاربردهای غیرمالی، توالیدهی با تأخیر کم یا خدمات یکپارچه مانند اوراکلها یا حل اختلاف. برای شبکههایی که ETH یا داراییهای صادرشده توسط اتریوم را مدیریت میکنند، او گفت رسیدن به حداقل مرحله ۱ باید یک استاندارد پایه باشد.
پیشکامپایل ZK-EVM
از دیدگاه اتریوم، بوترین گفت که بیش از پیش به اهمیت داشتن یک پیشکامپایل رولآپ بومی که اثباتهای ZK-EVM را به عنوان بخشی از خود اتریوم تأیید کند، معتقد شده است. وجود چنین سیستمی امکان همکاری و ترکیبپذیری بدون نیاز به اعتماد را فراهم میکند و در عین حال به لایههای دوم انعطافپذیری لازم برای گسترش قابلیتها را میدهد.
او گفت که اگرچه یک اکوسیستم بدون مجوز به ناچار شامل سیستمهایی با تضمینهای ضعیفتر یا وابسته به اعتماد خواهد بود، مسئولیت اتریوم این است که این تضمینها را شفاف کند و به تقویت پروتکل پایه ادامه دهد.
منبع: لینک خبر
