صندوق بینالمللی پول (IMF) هشدار داده است که اگرچه پذیرش مالی توکنیشده مزایای زیادی از نظر کارایی و سرعت به همراه دارد، اما برخی ویژگیهای آن میتواند منجر به بیثباتی مالی در بازارها شود.
توکنیسازی داراییهای واقعی (RWA) نیز به سرعت در حال رشد است و ارزش این صنعت تا اوایل آوریل حدود ۲۷.۵ میلیارد دلار برآورد شده است.
ریسکهای توکنیسازی
در یادداشتی در تاریخ ۱ آوریل، توبیاس آدریان، مشاور مالی صندوق بینالمللی پول، بیان میکند که ناکارآمدیهایی که بازارها سعی در حذف آنها از طریق توکنیسازی دارند، در واقع همان ضربهگیرهایی هستند که از سقوط اقتصاد جهانی جلوگیری میکنند.
در این گزارش آمده است که توکنیسازی در واقع یک «تغییر ساختاری در معماری مالی» است و نه صرفاً بهبود کارایی. دلیل این امر آن است که توکنیسازی «ضربهگیرهای زمانی» موجود در نظام مالی سنتی را با امکان تسویه آنی تراکنشها حذف میکند.
توکنیسازی نحوه انتقال داراییهایی مانند پول، سهام و اوراق قرضه را با خودکارسازی این فرآیندها از طریق قراردادهای هوشمند روی بلاکچین تغییر میدهد. این امر باعث کاهش تأخیر در تسویه میشود و بانکها میتوانند مالکیت و تراکنشها را تقریباً به صورت آنی تسویه کنند.
«این اصطکاکها نه تنها برای سرمایهگذاران نهایی هزینهبر هستند، بلکه ضربهگیرهای زمانی ایجاد میکنند که امکان تهاتر ریسکها، بسیج نقدینگی و مداخله مقامات پیش از نهایی شدن تسویه را فراهم میآورد. سیستمهای توکنیشده این ضربهگیرها را کاهش داده یا حذف میکنند.»
با این حال، آدریان معتقد است حذف این تأخیرها میتواند به معنای حذف شبکههای ایمنی باشد. زیرا بازه زمانی تسویه معمولاً به بانکها فرصت مدیریت نقدینگی و ریسک را میدهد و به نهادهای نظارتی امکان نظارت و مداخله در مواقع لزوم را میبخشد.
صندوق بینالمللی پول سه ریسک پنهان عمده را در حذف این ضربهگیرهای مالی شناسایی کرده است. یکی از نگرانیهای اصلی، فشار نقدینگی است. طبق این گزارش، توکنیسازی میتواند باعث شود مؤسسات مالی همواره نیاز به تأمین منابع کافی برای پاسخگویی به تسویه آنی تراکنشها داشته باشند.
ریسکهای دیگر به حوزه حاکمیت و نظارت فرامرزی مربوط میشود. از آنجا که توکنیسازی به قراردادهای هوشمند برای خودکارسازی متکی است، در صورت بروز مشکل، دخالت انسانی کاهش مییابد. این موضوع میتواند در رخدادهایی مانند سقوط قیمت، به ویژه اگر باگ قرارداد هوشمند منجر به تسویه خودکار شود، پیامدهای بزرگتری داشته باشد.
علاوه بر این، نهادهای نظارتی تنها در محدوده جغرافیایی خود اختیار دارند، در حالی که داراییهای توکنیشده به راحتی میتوانند بین کشورهای مختلف جابجا شوند. این امر حل مشکلات در زمان بحران را برای آنها دشوارتر میکند.
یافتن تکیهگاه عمومی
در این گزارش، صندوق بینالمللی پول همچنین به مزایای استفاده از این فناوری اشاره میکند. به عنوان مثال، مدیران دارایی و سرمایهگذاران از کارایی ناشی از کاهش هزینهها، سرعت و شفافیت تراکنشها بهرهمند میشوند.
با این حال، این گزارش تأکید میکند که موفقیت توکنیسازی منوط به ایجاد اعتماد عمومی است؛ امری که میتواند با استفاده از داراییهای تسویه امن مانند ارز دیجیتال بانک مرکزی عمده (wCBDC) محقق شود.
به گفته آدریان، اگر این تدابیر عمومی اجرا نشود، توکنیسازی میتواند بیثباتی مالی را از طریق سرعت، تمرکز و تکهتکه شدن بازارها تشدید کند.
در همین حال، صنعت توکنیسازی اخیراً رشد چشمگیری داشته است و طبق دادههای RWA.xyz، ارزش داراییهای توکنیشده روی بلاکچین در حال حاضر حدود ۲۷.۶ میلیارد دلار است. پژوهش قبلی گروه مشاوره بوستون نیز پیشبینی کرده بود که این بخش تا سال ۲۰۳۰ به صنعتی ۱۶ تریلیون دلاری تبدیل خواهد شد.
منبع: لینک خبر
