سازمانهای خودمختار غیر متمرکز (DAO) چیست؟

0 72

برای درک بهتر سازمان خودمختار غیر متمرکز با یک مثال شروع میکنیم.تصور کنید یک ماشین فروش است که از شما برای خرید پول می گیرد و یک میان وعده به شما می دهد همچنین برای سفارش انواع کالاها از آن استفاده می کنید. این دستگاه همچنین خدمات نظافت و اجاره  را هم سفارش می دهد و  پرداخت می کند. این دستگاه هیچ  مدیری ندارد و تمام این مراحل از پیش کدگذاری شده اند.

این تقریباً چگونگی عملکرد DAO یا سازمانهای خودمختار غیر متمرکز است. ایده چنین مدل مدیریتی از زمانی که بیتکوین موفق به خلاص شدن از واسطه ها در معاملات مالی شده است ، در جامعه ارزهای رمزپایه  در توسعه است. به همین ترتیب ، ایده اصلی DAO ایجاد یک شرکت یا سازمانی است که می تواند کاملاً بدون سلسله مراتب مدیریتی کار کند. تفکیک بین DAO به عنوان نوعی سازمان و DAO که صرفاً نام یکی از چنین سازمانهایی است ، ضروری است.

نحوه کار DAO

نحوه کار DAO

 در ابتدا ، بیتکوین به عنوان اولین سازمان خودمختار غیر متمرکز کاملاً کاربردی در نظر گرفته می شود ، زیرا دارای یک مجموعه از پیش برنامه ریزی شده از قوانین است که به طور مستقل عمل می کند و از طریق پروتکل اجماع توزیع شده با هماهنگی انجام می شود. از آن زمان ، استفاده از قراردادهای هوشمند بر روی پلتفرم اتریوم فعال شد ، که باعث ایجاد DAO به عموم مردم شد و ظاهر فعلی آنها را شکل داد.

اما چه ضروری است DAO كاملاً عملیاتی شود؟ اول از همه ، مجموعه ای از قوانینی که طبق آن عمل می شود. این قوانین به عنوان یک قرارداد هوشمند رمزگذاری می شوند ، که در اصل یک برنامه رایانه ای است ، که بطور خودمختار در اینترنت وجود دارد ، اما در عین حال به مردم نیاز دارد تا وظایفی را انجام دهند که به تنهایی قادر به انجام آن نیستند.

پس از ایجاد قوانین ، DAO وارد مرحله تأمین اعتبار می شود. این یک بخش بسیار مهم به دو دلیل است. اولا ، یک DAO باید نوعی خاصیت داخلی داشته باشد ، مقادیری که توسط سازمان می تواند هزینه شود یا برای پاداش فعالیت های خاص درون آن استفاده می شود. ثانیا ، با سرمایه گذاری در DAO ، کاربران حق رأی را کسب می کنند و متعاقباً می توانند در نحوه عملکرد آن تأثیر بگذارند.

پس از اتمام دوران بودجه و استقرار DAO ، سازمان خودمختار غیر متمرکز کاملاً مستقل از سازندگان آن و همچنین هر کس دیگری شروع به فعالیت خواهد کرد. آنها منبع باز هستند و این بدان معنی است که کد آنها توسط هر کسی قابل مشاهده است. علاوه بر این ، کلیه قوانین و معاملات مالی در بلاکچین ثبت می شود. این باعث می شود DAO ها کاملاً شفاف ، تغییر ناپذیر و غیرقابل فسخ باشند.

پس از عملیاتی شدن DAO ، تمام تصمیمات اعم از کجا و چگونگی هزینه کردن بودجه خود از طریق دستیابی به نظر اجماع انجام می شود. هرکسی که سهم خود را در DAO خریداری کرده است می تواند در مورد آینده خود پیشنهاداتی ارائه دهد. برای انجام هر اقدامی ، اکثریت باید در مورد انجام این کار توافق کنند. درصد مورد نیاز برای دستیابی به آن اکثریت بسته به DAO می تواند متفاوت باشد ، همانطور که در کد آن مشخص شده است.

در اصل ، سازمان خودمختار غیر متمرکز به مردم این امکان را می دهند تا سرمایه های خود را با هر کس در دنیا مبادله کنند. این کار را می توان در قالب یک سرمایه گذاری ، کمک مالی خیرخواهانه ، جمع آوری پول ، وام و غیره انجام داد ، همه بدون واسطه. یک مشکل بالقوه عمده سیستم رای گیری این است که حتی اگر یک سوراخ امنیتی در یک کد اولیه مشاهده شود ، تا زمانی که اکثریت به آن رأی ندهند ، اصلاح نمی شود.

سرانجام ، توجه به این نکته ضروری است که DAO قادر به ساختن یک محصول ، نوشتن کد یا ساختن یک سخت افزار نیست. در عوض ، یک پیمانکار می تواند برای انجام یک کار مورد نیاز استخدام شود. این قرار ملاقات از طریق همان فرآیند رأی گیری انجام می شود ، در همین حال یک قرارداد هوشمند با تکمیل صحیح کار ، پرداخت سریع را تضمین می کند.

چگونه می توان سهامدار DAO شد و چرا؟

سرمایه گذاری در سازمان خودمختار غیر متمرکز نسبتاً آسان است  به خصوص اگر می دانید چگونه اتر یا بیت کوین بخرید و از قبل کیف پول داشته باشید. تنها کاری که شما باید انجام دهید این است که DAO های خاص ، که تقریباً معادل خرید سهام یک شرکت است را خریداری کنید. پس از بسته شدن مرحله تأمین اعتبار ، شما قادر خواهید بود پیشنهادات خود را ارائه دهید و همچنین به آنها رأی دهید و حتی ممکن است سود کسب کنید.

مقدار سهام خریداری شده  با میزان قدرت رأی گیری شما ارتباط دارد. البته قبل از سرمایه گذاری ، حتماً دقیقاً بدانید که خود را وارد چه کاری می کنید. DAO ها کاملاً شفاف هستند و کدهای اصلی آنها همیشه متن باز است ، به این معنی که شما امکان بررسی کدهای گفته شده را دارید تا مطمئن شوید که هیچ اشکال و خطایی در آن وجود ندارد.

Dapp چیست؟

Dapp چیست؟

Dapp ها یا برنامه های غیر متمرکز ، در واقع برنامه های غیر قابل توقف هستند ، که روی بلاکچین اتریوم کار می کنند و از قراردادهای هوشمند بهره می برند. تفاوت اصلی برنامه های معمولی این است که دپ ها کاملاً خودمختار هستند ، آنها نیازی به یک واسطه برای کار ندارند و اساساً از سانسور مصون هستند. به عبارت دیگر ، آنها ارتباط مستقیمی بین کاربر و یک سرویس برقرار می کنند.

از طریق آن ، کاربران می توانند اطلاعات و داده های مشترک خود را کاملاً کنترل کنند. DAO ها اساساً یک نژاد بسیار جاه طلب از برنامه های غیر متمرکز هستند. همانطور که در مقاله های قبلی در مورد اتریوم شرح داده شده است ، آنها در گروه ‘دیگری’ قرار می گیرند ، که شامل سیستم های رای گیری و حکمرانی است.

داستان DAO

 DAO نام یک DAO خاص است ، که توسط تیمی در slock startup آلمانی ساخته شده است. این استارت اپ متخصص در ‘قفل های هوشمند’ است که به مردم اجازه می دهد تا ملک خود را در نسخه غیر متمرکز Airbnb به اشتراک بگذارند. DAO در ماه مه سال ۲۰۱۶ ، هنگامی که از طریق فروش یک توکن روی ان سرمایه گذاری شد ، مستقر شد. به نوعی ، این پروژه موفق شد با داشتن بیش از ۱۵۰ میلیون دلار سرمایه گذاری موفق ترین کمپین تأمین مالی جمعیت در تاریخ شود.

کد DAO کامل نبود ، و از آنجا که متن باز بود و برای مشاهده برای همه در دسترس بود ، شخصی اشکالی برای سوء استفاده پیدا کرد. بنابراین ، در ۱۷ ژوئن ، یک هکر ناشناس یا گروهی از هکرها ، شروع به ریختن پول از DAO به ‘کودک DAO’ کردند ، که ساختار DAO را کپی کرد. قبل از متوقف کردن تخلیه بودجه ، هکر موفق به سرقت بیش از ۵۰ میلیون دلار اتر شد.علیرغم اینکه اشکالی در کد DAO برای سرقت وجوه مورد سوء استفاده قرار گرفت ، این هک به اعتبار اتریوم به عنوان یک بستر میزبانی و همچنین مفهوم DAO آسیب زد.

علاوه بر این ، باعث شد شبکه اتریوم به دو قسمت تقسیم شود. با این حال ، مهم است که بدانیم که با آزمایش مجدد کدها می توان از همه این موارد جلوگیری کرد. شاید ، این هک یک نقطه عطف مهم در تاریخ در حال توسعه DAO بود که نقاط ضعف بالقوه را نشان می داد و بدون شک چنین ضعف هایی توسط DAO های آینده مورد توجه قرار خواهد گرفت.

مزایای DAO ها

 بدون شک ، مفهوم DAO ها بسیار هیجان انگیز است ، زیرا تلاش می کند همه مواردی را که با نحوه عملکرد سازمانهای مدرن اشتباه است حل کند. هیچ ساختار سلسله مراتبی وجود ندارد ، به این معنی که هر ایده ابتکاری می تواند توسط هر کسی مطرح شود و توسط کل سازمان در نظر گرفته شود. مجموعه ای از قوانین از پیش نوشته شده که هر سرمایه گذار قبل از ورود به سازمان و همچنین سیستم رأی گیری از آنها آگاه است ، هیچ جایی برای نزاع در مورد آنها باقی نمی گذارد.

علاوه بر این ، همانطور که هم مطرح کردن یک پیشنهاد و هم رأی دادن به آن ، به یک سرمایه گذار نیاز دارد که مبلغ مشخصی را خرج کند ، آنها را به ارزیابی تصمیمات خود سوق می دهد و وقت خود را برای راه حل های ناکارآمد تلف نمی کند. سرانجام ، همانطور که همه قوانین و همچنین هر معامله مالی واحد ، در بلاکچین ثبت شده است ، که برای هر کسی قابل بررسی است ، DAO ها کاملاً شفاف هستند. همه افراد شرکت کننده در تصمیم گیری در مورد چگونگی هزینه کردن بودجه کمک می کنند و می توانند چگونگی هزینه کردن این منابع را پیگیری کنند.

معایب و نقد

 DAO ها ، دقیقاً مانند ارزهای رمزپایه ، یک فناوری بسیار جدید و تا حدی یک فناوری انقلابی هستند. طبیعتاً پروژه هایی از این دست انتقادهای زیادی را به خود جلب می کند. به عنوان مثال ، بررسی MIT Technology Review ایده واگذار کردن توده ها به تصمیم های مهم مالی را بد و مسائلی می داند که احتمال بازگشت بازده را ندارد. آنها در مقاله خود می گویند که برای موفقیت در هر مقیاس ، پروژه های DAO باید تغییراتی در جهان ایجاد کند.

نگرانی های دیگری نیز در مورد DAO وجود دارد. ضروری ترین مشکل ، به ویژه پس از هک DAO ، یک مشکل امنیتی است و آن را با اصل ‘کد غیر قابل توقف’ مرتبط می کند. در جریان این حمله ، ناظران و سرمایه گذاران تماشا کردند که وجوه از DAO خارج شد ، اما هیچ کاری نتوانستند انجام دهند ، زیرا مهاجم از نظر فنی قوانین را رعایت می کرد.البته اگر کد کاملاً کاملی ساخته شده و بدون اشکال باشد ، از چنین حملاتی جلوگیری می شود.

سرانجام ، برای اینکه شرکت های نوپا که به عنوان DAO فعالیت می کنند بتوانند در خارج از شبکه بلاکچین مشاغل تجاری انجام دهند و با دنیای فیزیکی ابزارهای مالی و مالکیت معنوی ارتباط برقرار کنند ، باید نوعی چارچوب قانونی وجود داشته باشد. عدم قطعیت حقوقی موضوعی است که به دلیل وجود فناوری جدید و متفاوت تفاوت اساسی ، جهان ارزهای رمزنگاری شده را به ستوه آورده است ، اما به نظر می رسد که راه حل فقط موضوع زمان است.

نمونه هایی از DAO

اساساً ، هر سازمان خودمختاری با یک سیستم حاکمیتی و بودجه بندی غیر متمرکز را می توان DAO نامید. این امر عملاً باعث می شود هر شبکه غیرمستقیم رمزنگاری نشده ، DAO باشد ، به ویژه با توجه به دوره اولیه سرمایه گذاری ، قبل از شروع رسمی. در زیر لیست کوتاهی از شناخته شده ترین DAO های موفق وجود دارد:

نمونه هایی از DAO
  • Dash – رمزنگاری متن باز و متناسب با نحوه همتا به همتا ، که پرداختهای فوری و معاملات خصوصی را ارائه می دهد.
  • Digix Global – استاندارد طلایی در دارایی های دیجیتال نظیر به نظیر. هر نشانه Digix Gold 1 گرم طلای استاندارد LMBA را نشان می دهد و در طاق های Safehouse محافظت می شود.
  • BitShares – یک مبادله غیرمترقبه ارزهای دیجیتال ، که خود را به عنوان یک سکوی معاملاتی سریع و روان در بازار عرضه می کند و آزادی  ارزهای رمزپایه را با ثبات دلار در اختیار شما قرار می دهد.

منبع : کوین تلگراف

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.