بنیانگذار اتریوم، ویتالیک بوترین، به دفاع از EIP-8037، پیشنهادی که به منظور جلوگیری از بزرگ شدن وضعیت شبکه در کنار افزایش محدودیتهای گاز طراحی شده است، پرداخته است.
نقطه ضعف این پیشنهاد این است که میتواند نوشتن دادههای جدید در وضعیت غیرقابل تغییر اتریوم را بسیار پرهزینه کند، اما بوترین احساس میکند که این یک معامله قابل قبول خواهد بود اگر که از تمرکززدایی در حین گسترش بلاکچین محافظت کند.
چرا اتریوم به ساختار هزینه گاز متفاوتی نیاز دارد
در یک توضیح مفصل از موضع خود که امروز به اشتراک گذاشته شد، توسعهدهنده استدلال کرد که در حالی که ظرفیت اجرایی اتریوم میتواند به راحتی گسترش یابد، رشد وضعیت برای اپراتورهای گره بسیار سختتر است، زیرا با نیازهای ذخیرهسازی بالاتر، زمانهای همگامسازی طولانیتر و دسترسی به دادهها کندتر همراه است.
در حال حاضر، وضعیت شبکه به طور تقریبی هر سال 110 گیگابایت رشد میکند. بنابراین، اگر افزایش ده برابری در محدودیت گاز بدون ایجاد تغییرات دیگر اتفاق بیفتد، این میتواند آن عدد را به حدود 1,100 گیگابایت در سال برساند.
به نظر بوترین، ارتقاءهای دیگری در گلاماستردام پیشنهاد شده است که به تعویق افتادهاند و میتوانند تأیید اجرای و پخش دادهها را حتی در ظرفیتهای بسیار بالاتر قابل مدیریتتر کنند، و بنابراین رشد وضعیت را به عنوان محدودیت اصلی باقی بگذارند که هنوز باید با آن برخورد شود.
EIP-8037 این عدم تعادل را با تغییر قیمت عملیاتهایی که وضعیت جدید ایجاد میکنند، برطرف میکند. طبق این پیشنهاد، ایجاد یک حساب هزینهای معادل 197,900 گاز خواهد داشت که یک جهش بزرگ از 36,600 است که همین عملیات در حال حاضر نیاز دارد. علاوه بر این، استقرار یک قرارداد 24 کیلوبایتی از 4,947,200 که در حال حاضر نیاز است به حدود 37.8 میلیون گاز افزایش خواهد یافت.
«در واقع، این کمترین راهحل بد برای اجازه دادن به ابعاد مختلف گاز EVM است،» بوترین توضیح داد.
گزینههای دیگر شامل رها کردن مقیاسپذیری به طور کلی، پذیرش تمرکززدایی بیشتر، یا کاهش هزینههای گاز تقریباً هر عملیات دیگر است. به گفته بنیانگذار اتریوم، گزینه آخر نیاز به تغییرات گستردهای دارد و حتی ممکن است عملیاتهای پایه EVM را در نهایت به زیر یک واحد گاز مجبور کند.
اگر این پیشنهاد در نهایت تصویب شود، همچنین یک مخزن گاز وضعیت معرفی خواهد کرد که هزینه ایجاد وضعیت را از هزینههای اجرایی عادی جدا میکند. این، همانطور که بوترین گفت، به استقرارهای بزرگ قرارداد و برخی تماسها اجازه میدهد حتی اگر هزینههای مربوط به وضعیت آنها از محدودیت معمول 16.7 میلیون گاز فراتر رود، کار کنند.
توسعهدهندگان برنامه ممکن است با یک تنظیم دشوار مواجه شوند
چیز دیگری که از توضیحات بوترین به دست آمد این است که مخزن تمام مشکلات سازگاری را حل نخواهد کرد، با توجه به اینکه برخی از برنامهها محدودیتهای گاز ثابتی در قراردادها یا مکانیزمهای پل خود دارند.
این ویژگیها به راحتی قابل ارتقا نیستند و بوترین حتی هشدار خاصی در مورد پل OP Stack داد که به گفته او، ممکن است در معرض معاملات مخرب قرار گیرد که باعث میشود برداشتها تحت قانون جدید شکست بخورد.
با این حال، برخی از راهحلهای ممکن شامل تغییر نحوه پردازش بازپرداختها و افزودن یک مخزن متفاوت برای هزینههای دسترسی به وضعیت به علاوه پیشبرد EIP-8141 است. این پیشنهاد به معاملات اجازه میدهد تا محدودیتهای اجرایی و گاز را به طور مستقیمتر مشخص کنند، اما مانند سایر تغییرات بالقوه، ممکن است مشکلات بیشتری را معرفی کرده و ارتقاءهای برنامهریزی شده را بیشتر به تأخیر بیندازد.


