یک پیشنهاد جدید تأمین مالی اتریوم به اعتبارسنجها اجازه میدهد تا در صورت موافقت اکثریت اعتبارسنجها با این تغییر، تا ۱۰٪ از پاداشهای استیکینگ خود را به توسعه اکوسیستم هدایت کنند.
این ایده بحثها را درباره اینکه اتریوم چگونه باید هزینه کالاهای عمومی را تأمین کند، در حالی که نگرانیها درباره کاهش منابع مالی برای توسعه هستهای افزایش یافته، دوباره باز کرده است.
پیشنهادی برای حل مشکل تأمین مالی اتریوم
این پیشنهاد که توسط کلمنت لساژ، یکی از مشارکتکنندگان اتریوم، به صورت شخصی منتشر شده است، آنچه را که او «درآمد هدایتشده اعتبارسنج» نامیده معرفی میکند. این چارچوب به اعتبارسنجها اجازه میدهد تا هم میزان پاداش استیکینگ که باید منحرف شود و هم دریافتکنندگان این وجوه را مشخص کنند.
به گفته او، اتریوم با یک مشکل هماهنگی مواجه است، به طوری که پروژههای زیرساختی اغلب به کل شبکه سود میرسانند اما بسیاری از افراد انگیزه کمی برای کمک به تأمین مالی آنها دارند.
بر اساس این طرح، اگر بیش از ۵۱٪ از اعتبارسنجها از نرخ هدایت بالاتر از صفر حمایت کنند، سطح مشارکت انتخابشده برای همه اعتبارسنجها اعمال میشود و طرح لساژ سقف این مقدار را ۱۰٪ از پاداشهای استیکینگ قرار داده است، در حالی که گزینه بازگرداندن نرخ به صفر را حفظ میکند.
همچنین به اعتبارسنجها اجازه میدهد تا دریافتکنندگان مورد نظر خود را برای تأمین مالی انتخاب کنند و کلاینتهای اجرایی این ترجیحات را جمعآوری کرده و از طریق یک سازوکار رأیگیری، قرارداد توزیع را تعیین میکنند. در سطوح فعلی، حدود ۳۹.۸ میلیون ETH استیک شده داریم و با استفاده از نرخ پاداش سالانه ۱.۹۱٪ که در پیشنهاد آمده، حتی یک هدایت ۵٪ تقریباً ۳۸,۰۰۰ ETH در سال به توسعه اکوسیستم اختصاص میدهد، در حالی که ۱۰٪ این رقم را به ۷۶,۰۰۰ ETH میرساند.
این پیشنهاد، تشکیل کارتل را به عنوان جدیترین ریسک خود شناسایی کرده است، چرا که به گفته لساژ، اکثریت ۵۱٪ اعتبارسنجها میتوانند به طور نظری رأی دهند تا حداکثر ۱۰٪ را به خودشان بازگردانند. با این حال، او استدلال کرد که احتمال وقوع این اتفاق کم است، زیرا سود حاصل از چنین حملهای ارزش عواقب اعتباری و قیمتی که به دنبال دارد را ندارد.
منتقدان، حاکمیت و مشوقها را زیر سؤال میبرند
توسعهدهنده دیگری به نام میکا زولتو نیز ادعا کرد که برخلاف بردارهای حمله موجود، ایده لساژ میتواند یک منبع مالی خاص برای تصاحب ایجاد کند که انگیزه حملهای کاملاً متفاوت است.
«من از هیچ راهحلی برای این موضوع آگاه نیستم،» او نوشت و این را دلیل آن دانست که چرا سایر بلاکچینها چنین سازوکاری را امتحان نکردهاند. اما لساژ پاسخ داد و اشاره کرد که هم بیتکوین و هم اتریوم در حال حاضر ریسکهای نظری کارتل دارند که هرگز محقق نشدهاند و لایه اجتماعی، از جمله امکان فورک، همچنان یک عامل بازدارنده معنادار است.
افراد دیگری نیز بودند که زیر سؤال بردند که آیا تأمین مالی در سطح پروتکل واقعاً ضروری است یا نه، به طوری که توسعهدهندهای با نام مستعار señor doggo گفت که اتریوم از قبل از تقسیم درآمد مبتنی بر قرارداد هوشمند پشتیبانی میکند. آنها استدلال کردند که هر سازوکار تأمین مالی باید به صورت داوطلبانه رقابت کند و نه اینکه بخشی از پروتکل شود.
اما برخی از اعضای جامعه از مشارکت داوطلبانه حمایت کردند، از جمله یکی از سازندگان DeFi به نام S. More که گفت بخشی از سود استیکینگ خود را به گروههای توسعهای که از آنها حمایت میکند اهدا خواهد کرد، هرچند پیشنهاد داد که چنین کمکهایی باید اختیاری باقی بماند.
این پیشنهاد در زمانی جالب مطرح شده است، با توجه به اظهارات اخیر یکی از اعضای سابق بنیاد اتریوم، ترنت ون اپس، که هشدار داده بود که شبکه ممکن است در چند ماه آینده با فشار تأمین مالی مواجه شود، زیرا برنامههای حمایتی فعلی منقضی میشوند و بنیاد هزینههای خود را کاهش میدهد.
