احتمالاً همه شما سخنرانی اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، را که در کنفرانس سالانه «La Rencontre des Entrepreneurs de France 2026» در تاریخ ۲۶ اوت برگزار شد، شنیدهاید. این سخنرانی طی روزهای گذشته مانند آتش در توییتر کریپتو پخش شده است.
برای کسانی که ممکن است آن را از دست داده باشند، پیام او کاملاً واضح بود: جهان قبلاً تغییر کرده است و اروپا باید با مستقلتر شدن، توانمندی صنعتی بیشتر و تمایل بیشتر برای هدایت سرمایه به سمت اولویتهای راهبردی، واکنش نشان دهد.
فون در لاین استدلال کرد که بسیاری از فرضیاتی که زمانی مدل اقتصادی اتحادیه را پایهریزی میکردند، از بین رفتهاند. بخشی از صحبت او این بود که اروپا باید به قارهای تبدیل شود که «تولید میکند، سرمایهگذاری میکند و محافظت میکند.» او گفت که دسترسی گستردهتر به چین، تجارت آزاد جهانی، حمایت راهبردی آمریکا، انرژی وارداتی ارزان و همچنین سلطه فناوری غرب دیگر نباید بدیهی فرض شوند.
و به عنوان یک اروپایی، من میتوانم با برخی از حرفهای او موافق باشم. شرکتهای اروپایی با هزینههای انرژی فزاینده، پیچیدگیهای مقرراتی و رقابت رو به رشد از چین روبرو هستند. با این حال، نمیتوانم از فکر کردن به یک نکته خاص که او مطرح میکند، دست بردارم؛ نکتهای که به نظرم نسبتاً نگرانکننده است.
امروز، ۱۰ تریلیون یورو از پسانداز خانوارها در حسابهای بانکی نگهداری میشود. و سهم بزرگی از پساندازهای اروپا خارج از قاره ما سرمایهگذاری شده است. اکنون اروپا باید این پساندازها را برای شرکتهای خود به کار گیرد.
شاید هدف از این کار، تقویت رشد باشد، اما زبان به کار رفته، برای من، نکته مهمی را درباره رابطه بین ثروت خصوصی و دولتها آشکار میکند.
???????? رئیس کمیسیون اتحادیه اروپا گفت خانوارها ۱۰ تریلیون یورو «بیکار» دارند که میتواند برای تقویت اقتصاد «به کار گرفته شود».
بله، اورسولا فون در لاین واقعاً این را گفت. ????
تا میتوانید بیتکوین بخرید! pic.twitter.com/hguuQjzk3r
— Bitcoin Archive (@BitcoinArchive) ۲ سپتامبر ۲۰۲۶
چه کسی باید کنترل پسانداز شما را داشته باشد؟
از سخنرانی او، من یک نکته میبینم: برای سیاستگذاران، پساندازهای خانوار ما دیگر فقط دارایی ما نیست، بلکه به عنوان یک منبع – یک محرک اقتصادی که میتواند به سمت اهداف بالقوه تشویق، ترغیب یا تنظیم شود – دیده میشود.
و، توجه داشته باشید، این اظهارنظر را با توجه به اینکه اروپا به طور سنتی چقدر مالیات سنگینی داشته است، در نظر بگیرید. یک جستجوی سریع در گوگل نشان میدهد که ۴ کشور از ۵ کشور با بالاترین نرخ مالیات بر درآمد در جهان در اتحادیه اروپا هستند.
ما همین حالا هم سهم عظیمی از تولید اقتصادی خود را به دولت واگذار میکنیم. ظاهراً این برای تحقق اهداف سیاسی و صنعتی اتحادیه کافی نیست.
پس سؤال من این است: چه کسی باید تصمیم بگیرد پسانداز من برای چه چیزی استفاده شود؟
من برای پولم کار کردهام؛ هنگام کسب درآمد مالیاتش را پرداختهام؛ هنگام خرج کردنش هم مالیات بر مصرف (مالیات بر ارزش افزوده) میدهم. راستی، حدس بزنید شش کشور اول با بالاترین نرخ مالیات بر ارزش افزوده کجا هستند. با در نظر گرفتن این موضوع، آیا باید پسانداز من به عنوان سرمایهای که منتظر است برای اولویتهایی خاص به کار گرفته شود – که ممکن است با اولویتهای من همسو نباشد یا نباشد – تلقی شود؟
چیزی دارد جالب میشود
دقیقاً همینجاست که بیتکوین جالب میشود. با تمام ایرادهایش، بیتکوین نماینده فلسفهای کاملاً مخالف است.
این داراییای است بدون صادرکننده مرکزی. بانک مرکزی اروپا یا هر بانک دیگری نمیتواند عرضه کل آن را افزایش دهد. کمیسیون اروپا نمیتواند تصمیم بگیرد برای تأمین مالی توسعه صنعتی، بیتکوین بیشتری ضرب کند. هیچ دولتی نمیتواند برنامه انتشار آن را تعیین کند.
هرگز بیش از ۲۱ میلیون بیتکوین وجود نخواهد داشت. من میتوانم آن را بدون واسطه نگه دارم (میدانم، اخیراً این موضوع حساس شده، اما هنوز هم). اگر خودم آن را نگه دارم و کلیدهای خصوصیام را خصوصی نگه دارم، از نظر تئوری، هیچکس نمیتواند آن را مصادره کند. هیچکس نمیتواند به من بگوید با آن چه کار کنم.
این تمایز مهمی است – تمایزی که در زمانهای که به نظر میرسد به سوی آن میرویم، اهمیت فزایندهای پیدا میکند.
حالا، اشتباه نکنید، من نمیخواهم سیاستمداران اروپایی را به انجام کاری که هنوز نکردهاند متهم کنم. بیشتر تیترها در این موضوع فریاد میزنند «اتحادیه اروپا میخواهد پسانداز شما را بدزدد»، در حالی که من رویکردی میانهروتر دارم. اما به عنوان یک شهروند اتحادیه اروپا، به عنوان کسی که تمام عمرم را اینجا گذراندهام، نمیتوانم این احتمال را رد کنم، بهویژه در مواجهه با سیاستهای مدرن.
چند سال پیش، ما در آمستردام در یک کنفرانس بیتکوین بودیم و از عدهای پرسیدیم: «چرا بیتکوین میخری؟»
فکر میکنم این پاسخ من است: به همین دلیل من بیتکوین میخرم.


