کوین بیس، نگهدارنده‌ای که حدود ۵٪ از تمام BTC را در اختیار دارد، در تاریخ ۱۳ اکتبر یک وبلاگ فنی منتشر کرد که در آن خواسته‌های خود را از حرکت بیت‌کوین به سمت امنیت مقاوم در برابر کوانتوم بیان کرد.
نقطه مرکزی آن این است که انتخاب یک طرح امضای دیجیتال جدید تنها یکی از جنبه‌های کار است، زیرا هر طرحی باید با فضای محدود بلوک بیت‌کوین سازگار باشد و برای نگهدارندگان و کیف پول‌های روزمره کار کند.
کار باید قبل از قطعی شدن تهدید کوانتومی آغاز شود
در پست وبلاگ، این صرافی گفت که در حال حاضر در حال آماده‌سازی سیستم‌های خود است، با توسعه‌دهندگان بیت‌کوین گفتگوهایی را برگزار کرده و از کارهای متن‌باز از طریق کنسرسیوم امنیت بیت‌کوین حمایت می‌کند.
این شرکت به P2MR، که در BIP-360 پیشنهاد شده و P2TRv2 به عنوان طراحی‌های خروجی ممکن اشاره کرد که می‌توانند سیستم‌های امضای پساکوانتومی آینده را بدون نیاز به طراحی مجدد کامل هر بار که رمزنگاری تغییر می‌کند، جای دهند.
همچنین پیشنهاد کرد که ترتیبات هیبریدی را ارزیابی کند که در آن یک کیف پول می‌تواند وجوه را از طریق یک امضای ECDSA/Schnorr معمولی یا یک کلید پساکوانتومی در طول انتقال خرج کند.
کوین بیس نگرانی‌های خاصی درباره امضاهای پساکوانتومی با حالت (stateful) ابراز کرد. اگرچه این طرح‌ها می‌توانند کوچکتر و سریع‌تر از گزینه‌های بدون حالت (stateless) باشند، اما استفاده مجدد از حالت امضا می‌تواند جعل را ممکن کند. این شرکت هشدار داد که بازیابی از به‌روزرسانی‌های ناموفق یا حالت گمشده می‌تواند برای صرافی‌هایی که چندین سرور امضا دارند و همچنین افراد مدیریت‌کننده کیف پول‌های خود دشوار باشد.
معیارهای ارزیابی پیشنهادی آن شامل اندازه امضا، سرعت تأیید، هزینه‌های تراکنش، بار کاری نود کامل، سازگاری با کیف پول سخت‌افزاری و محاسبات چندطرفه، یا MPC، است که به طرف‌ها اجازه می‌دهد امضاهایی تولید کنند بدون اینکه به یک کلید خصوصی کامل که در یک مکان نگهداری می‌شود، وابسته باشند. کوین بیس همچنین ML-DSA، استاندارد احتمالی FN-DSA و SHRINCS را به عنوان نامزدهای ارزیابی نام برد.
پیشنهادات یخ‌زدن و برآوردهای آسیب‌پذیری چارچوب بحث را شکل می‌دهند
کیف پول‌هایی که دیر مهاجرت می‌کنند، آخرین مورد باز هستند. اگر بیت‌کوین در نهایت هزینه‌های ECDSA و Schnorr را محدود یا متوقف کند، کوین بیس تعجب کرد که آیا و چگونه آن کاربران می‌توانند بعداً وجوه خود را جابجا کنند.
این موضوع در حال حاضر در حال بررسی است، با BIP-361، که توسط جیمسون لوپ و پنج توسعه‌دهنده دیگر پیشنهاد می‌کند که ابتدا ارسال به آدرس‌های آسیب‌پذیر در برابر کوانتوم را محدود کند و سپس از خرج کردن امضاهای قدیمی جلوگیری کند، با یک مرحله سوم تأیید نشده که ممکن است به مردم اجازه دهد وجوه را پس از یک مهلت از دست رفته بازیابی کنند.
این طرح اعتراضاتی را به همراه داشته است که یخ‌زدن در سطح پروتکل با مقاومت در برابر سانسور و مسئولیت‌پذیری خود برای وجوه در تضاد است. اما در آوریل، تحقیقات BitMEX یک جایگزین “کناری” را مطرح کرد، جایی که یخ‌زدن تنها در صورتی فعال می‌شود که وجوه از یک آدرس خاص که هیچ‌کس کلید خصوصی آن را نمی‌داند، خارج شود، زیرا چنین خرجی وجود یک کامپیوتر کوانتومی را ثابت می‌کند.